De kracht van de voorstelling zit er in dat er met zowel professionals als niet-professionals wordt gewerkt. Het zijn vrienden, familie en vreemden van elkaar, en hun onderlinge relaties geven de voorstelling een belangrijke zeggenschap. Met contemporary dance en Afrikaanse dansprincipes vertelt Thurnim een verhaal over nabijheid en afstand, over elkaar kwijtraken en ook weer vinden.
Wij spraken met Vainergill over de vraag waar zij zich thuis voelt, over het dansen met mensen die je nog niet kent en over wat zij jou als kijker graag meegeeft.
Hi Vain! Waar voel jij je thuis, en wanneer voelde dat voor het eerst niet meer zo?
Mijn thuis is in mezelf en bij de mensen die ik uitnodig in mijn innerlijke huis. Ik neem het overal mee naartoe en deel het met de mensen om mij heen. Sommige mensen zijn welkom in alle kamers van mijn innerlijke mansion, andere zijn beperkt tot de "gang" of "woonkamer".
Deze beschrijving van thuis is afgeleid van een gedicht a portable paradise uit 2019 van Roger Robinson. Hierin zegt hij: "And if I speak of Paradise, then I'm speaking of my grandmother who told me to carry it always on my person". Het is een belangrijke aanleiding geweest voor de voorstelling. Net zoals het boek Welcome home van Nejwa Zebian. Zij zegt: " The mistake most of us make is that we build our homes in other people in the hope that they will deem us worthy of being welcomed inside."
Hoe is het om op het podium te staan met mensen die je heel erg goed kent en met mensen die je pas net kent?
Heel leerzaam. Ik denk dat ik mensen altijd nog beter kan leren kennen, vooral door dans. Het lichaam en de energie die mensen uitstralen kan niet verborgen worden.
Mensen leren kennen door dans schept een hele andere band. Als je vooroordelen hebt, worden die al snel verbroken. En wat ik mooi vind hieraan is dat ik zie dat ondanks verschillen, wij als mensen ook zoveel overeenkomsten hebben. We hebben allemaal dezelfde menselijke ervaringen.
Wie hoop je dat er in de zaal zit, en wat wil je dat diegene voelt? Wat wil je graag meegeven?
Ik hoop op mensen die de waarde inzien van een community. Ik hoop dat zij voelen dat er ruimte is voor hun verhaal en dat zij niet alleen zijn hierin. Ook als de associaties met thuis prettig of gelaagd zijn, het mag er zijn.
Heb je een link naar lekkere muziek waardoor we alvast een beetje in de mood komen?
Half of Home is op zaterdagavond 31 oktober en zondagmiddag 1 november te zien bij CC Amstel.
