Een kast is een meubel waarbij de eigenaar diens karakter bepaalt. Welke rol het inneemt in het huis, welke eigendommen het moet beschermen. Soms beschermt de kast zijn inhoud zo goed, dat er niets anders opzit dan de deur of lade open te maken. Dan zul je ontdekken of je verwachtingen kloppen, en leer je gelijk iets over de eigenaar. Wat zegt het over jouw aannames en vermoedens? Voordat jij de inhoud met eigen ogen ziet, kan het alles zijn.

De installatie is gemaakt van kasten die niets meer te beschermen hebben. Ze zijn klaar. Afgedankt en bij de stort geplaatst. Gefascineerd door het romantische idee van ‘het onbekende’, zijn kasten van de straat weer naar binnen gebracht. Om mogelijke verhalen te vertellen. Verhalen komend uit het verleden en het leven van de kast – die onlosmakelijk samengaan met die van de oude eigenaar.

Concept en uitvoering: Luka Viool
Met dank aan: Charlie Smeets, Chaïm Luijmes


De fuga is een eigen bedacht concept van kunstenares Marie Vink. Het grootste deel van haar leven maakt Marie al deze Fugas. 

Een fuga zou je kunnen beschrijven als een abstract schilderij. Eerst worden er met zwarte pen lijnen en vakjes aangebracht op een wit vel. Zo creëer je als het waren een soort frame als basis van de fuga. Daarna is het idee dat je deze vakjes inkleurt met verf. Zo ontstaat er langzaamaan een onverwachts geheel. Een kleurrijk mozaïek van vakjes en patronen. 

Het biedt de ruimte om tijdens het kleuren intuïtief te werk te gaan en te reageren op wat er ontstaat. Het is een simpel concept, wat zich goed leent voor een collectief kunstwerk. 

Samen met de bezoekers en betrokken van it’s personal wordt er dan ook op de avonden zelf een grote fuga gemaakt waarvan het de bedoeling is dat iedereen eraan mee kan doen. Je kan intuïtief te werk gaan en je gedachtes en gevoelens over de avond en het thema erin verwerken. 

De kleinzoon van Marie vink genaamd Dorus Thiel zal samen met Marie het maken van deze fuga begeleiden om ervoor te zorgen dat er in samenwerking met jullie een mooie collectieve fuga kan worden gemaakt en er zo een visuele weergave zal ontstaan van het thema van de avond:) 

Door: Dorus Thiel en Marie Vink 

In de research presentatie van HALF of HOME onderzoekt choreograaf Vainergill Thurnim deze vraag via het lichaam. Vier duo’s met een persoonlijke band, van partners en vrienden tot collega’s, betreden samen het podium. Hun onderlinge relaties vormen het hart van dit fysieke onderzoek.

Met een bewegingstaal geworteld in (urban) contemporary en (West-)Afrikaanse danstechnieken ontstaat een intieme dialoog waarin nabijheid en afstand, herkenning en frictie elkaar afwisselen. Deze research presentatie biedt een eerste inkijk in het maakproces van HALF of HOME, een ontmoeting met het materiaal, de thematiek en de mensen achter het werk. Een uitnodiging om mee te kijken, voelen en reflecteren op wat het betekent om je ergens of bij iemand thuis te voelen… of juist niet.

Maker, danser en docent Vainergill creëert vanuit het verlangen om ruimtes te creëren waarin mensen zich met hun hele zijn gezien en gehoord voelen. In haar werk staat kwetsbaarheid als verbindende kracht centraal. Het proces begint bij een innerlijke impuls en bouwt door naar een vorm die deze innerlijke wereld tastbaar en deelbaar maakt. Zo wordt podiumkunst een ontmoeting en een gedeelde ervaring.

Concept: Vainergill Thurnim | Dans: Sabine Rietdijk | Choreografie: Vainergill Thurnim i.s.m dansers | Assistent choreograaf: Sabine Rietdijk | Muziek: volgt nog

Bods per Stitch is a socially engaged textile project that positions making as a critical practice of care, listening, and relational ethics. Rooted in my lived experience of migration, the work unfolds through intimate, one-on-one encounters with women from migration backgrounds. Employing godhari, a traditional Indian quilting technique, the project reframes craft as a contemporary, dialogic methodology—one that resists fixation and instead operates as a living, relational form.

The project functions through a process I term “quilt talk,” in which stitching becomes a slow, non-hierarchical language of exchange. Central to this methodology is extreme listening, where silence, pauses, and sustained attention are treated as formal elements—akin to texture, transparency, and density in textile practice. Rather than extracting testimony, the process allows narratives of home, loss, and resilience to surface organically through the repetitive rhythm of the needle.

Participants bring emotionally charged fabrics—materials shaped by travel, rupture, and continuity. These fragments are co-stitched into a shared godhari. Each encounter produces two outcomes: the collaborative quilt and a solitary response quilt that I construct afterward, reflecting the affective residue of the conversation—a memory, gesture, ritual, or image that lingered. When displayed together in a tent-like configuration, the quilts form a fragile, provisional shelter that mirrors the instability of home under conditions of movement. Bods per Stitch reimagines textiles as a medium for initiating dialogue, cultivating emotional bonds, and sustaining an ecosystem of care.

The Kettle is Always On biedt een intieme, humorvolle blik op hoe we houvast zoeken in een chaotische wereld. Twee zussen balanceren letterlijk en figuurlijk tussen hun gedeelde geschiedenis en persoonlijke verschillen. Met handstanden, acro-dans en subtiele ironie reflecteren ze op hun onconventionele opvoeding in een reizend circusgezin, waarin familiale rituelen houvast bieden. Soms tot het obsessieve toe. Waarom houden we zo hardnekkig vast aan die gewoontes? En hoe eren we de rituelen van de mensen die we liefhebben, zelfs als we ze niet helemaal begrijpen?

Lily (2003) en Melody (1998) zijn twee handstandartiesten, acrobaten en zussen uit de VS, en vormen samen Nolanders. Nolanders ontstond meer dan tien jaar geleden als familieproject, toen zij samen met hun ouders en hun jongere zus, circusvoorstellingen maakten en daarmee op reis gingen. Later verhuisden Melody en Lily elk op hun beurt van Californië naar Codarts Circus Arts in Rotterdam. Voor hun afstudeervoorstelling ontving Lily in 2025 een nominatie voor de BNG Circusprijs, Melody won deze prijs in 2021. In 2025 & 2026 is Nolanders maker bij TENT in een coproductie met De Landing.


Creatie & Performance: Melody Nolan, Lily Nolan | Outside Eye: Noëmi Wagner | Dramaturgisch Advies: Aurelia Brailowsky | Kostuums: Lisa Chudalla | Muziek & Sound Design: Luke Deane | Scenography: Luka Viool | Lichtontwerp: Cerian Mason | Producent: TENT Huis voor hedendaags circus | Coproducent: De Landing, Perplx Vzw | Ondersteund door: Gemeente Rotterdam, Amsterdams Fonds voor de Kunst, Dioraphte, Van Bijleveltstichting, Stichting Mostert – Van Der Meijden | Residenties: Silence Residency, Arts Printing House, De Clinch, Latitude 50, Motion Chapel, Perplx, Cirklabo, Korzo