Theater

Monologen

CC Amstel
    • podiumland

'I forced myself to look at the bird.
Everything alive would one day be as still as that bird?'

Theater

Monologen

CC Amstel

Hilde vroeg de spelers vanuit de Liberaal Joodse Gemeente een verhaal of persoon uit de Thora te kiezen die hen inspireert. Van daaruit werken ze toe naar een serie monologen.

In de startbijeenkomst via zoom eind december deelden de spelers hun inspiratiebron. Fascinerende personen uit de Thora werden genoemd zoals Judith, Jakob en Ruth, maar ook romanpersonages als Asher Lev.

Met iedere speler bespreekt Hilde nu de verschillende kanten van deze personen. Samen schrijven ze een monoloog en proberen verschillende speelstijlen uit om een personage én hun eigen gedachten tot leven te brengen. Zo ontstaat iedere maand een compleet nieuwe solo die gepresenteerd wordt via de digitale kanalen van de LJG.

***

Linda trapt af met de eerste solo in de serie. Haar inspiratie komt van Asher Lev, de hoofdpersoon uit de roman My name is Asher Lev van Chaim Potok. Ze leest een passage voor uit het boek:

And I drew, too, the way my father once looked at a bird lying on its side against the curb near our house. It was Shabbos and we were on our way back from the synagogue.

‘Is it dead, Papa?’ I was six and could not bring myself to look at it.

‘Yes,’ I heard him say in a sad and distant way.

‘Why did it die?’

‘Everything that lives must die.’

‘Everything?’

‘Yes.’

‘You, too, Papa? And Mama?’

‘Yes.’

‘And me?’

‘Yes,’ he said. Then he added in Yiddish, ‘But may it be only after you live a long and good life, my Asher.’

I couldn’t grasp it. I forced myself to look at the bird. Everything alive would one day be as still as that bird?

‘Why?’ I asked.

‘That’s the way the Ribbono Shel Olom made His world, Asher.’

‘Why?’

‘So live would be precious, Asher. Something that is yours forever is never precious.’